Zondag 25 oktober 2025, 15.12 uur

In het Stasi-museum in Berlijn hangt een stuk ruitjespapier met daarop een handgeschreven boodschap gekrabbeld. Dit was ooit een communicatiemiddel voor het verzet en vormt een van de drie uitgangspunten voor Zondag 25 oktober 2025, 15.12 uur. Het tweede is Book-like product (2015), een kunstenaarsboek met korte bewerkte passages waarin ik herinneringen ophaal aan mijn vriendschap met Bruce Lee en mijn verleden als crackdealer. Mijn recentere geschriften vormen het derde punt.

Niet al deze geschriften laten zich even goed vertalen naar hetzelfde medium. Sommige zijn misschien geschikt voor posters, andere voor een boekje en weer andere misschien voor voordracht. Het object uit het Stasi-museum diende als katalysator en zette me ertoe aan om alles met de hand op aparte stukjes ruitjespapier te schrijven.

Al snel besefte ik echter dat het doorgeven van een stuk papier – al dan niet clandestien – een drempel vormde. Ik zocht naar een manier om het communicatieve aspect te minimaliseren en een zekere afstand te creëren.

Dat deed ik door herhaling, door lagen toe te voegen met kalk- of carbonpapier en door fragmenten van verschillende schrijfsels te combineren. Het werk presenteert alle stukjes papier tegelijk, waardoor de kans kleiner is dat de kijker zich op de inhoud van afzonderlijke elementen concentreert.

Ik heb mijn behandeling van het papier bewust beperkt gehouden. (Wat je met stukjes papier kunt doen – maar niet hoeft – te doen: ze scheuren, in onregelmatige vormen knippen, perforeren, dubbel of in vieren vouwen, oprollen en uitrollen, de hoeken afronden of vierkant maken, in stukjes knippen, tussen de lijnen knippen, aan elkaar plakken, erop schrijven, erop typen, …)

Geleidelijk aan vond het werk zijn plaats op de as van persoonlijk en intiem versus openbaar en communicatief, en op de as van intersubjectivisme versus solipsisme.

Op dit moment werd de ware betekenis van het werk duidelijk, en de titel helpt dit te verduidelijken. Zondag 25 oktober 2025, 15.12 uur is een specifiek moment dat alle notities verenigt. Tegelijkertijd impliceert het de gelijktijdigheid van al deze notities, wat het contrast versterkt tussen de constante activiteit van een enkel brein en wat, voor velen, het rustigste moment van de week is.

De derde as waarop het werk zich bevindt, is daarom die van externe sereniteit versus interne chaos en drukte.

Iemand heeft op een bepaald moment gedachten gehad, lijkt het werk zichzelf te relativeren. Cogito ergo sum. Of liever: ik denk, dus ik denk.